Zwanger, de mooiste tijd van je leven?

De zwangere jongedame die bij mij onder behandeling is, laat ik haar Anneke noemen, mailde oorspronkelijk dat ze een afspraak wilde maken voor magnetiseren. Aangezien dat niet veilig is voor het kindje, werd het Reiki. Eerst tweemaal per week, nu eenmaal. En dat gaat goed. Ze voelt zich beter, minder somber, moet minder overgeven ’s morgens, is minder misselijk.

Toch had ze vorige week nog een zware terugval. De somberheid stak weer de kop op en het overgeven en de misselijkheid ook. Daarom stuurde ik haar enkele malen afstandsreiki. Vandaag zag ik haar weer en ze meldde opgelucht dat de klachten in de afgelopen dagen aanzienlijk minder waren, we kunnen dus concluderen dat de afstandsreiki goed heeft geholpen. Gelukkig.

Met al mijn kennis van de klinische psychologie kan ik geen enkele reden bedenken voor haar somberheid. Bij haar vorige zwangerschap had ze deze klachten ook en daarvoor heeft ze toen een psycholoog bezocht. Deze kon totaal geen oorzaak vinden en zat met de handen in het haar. Ik kan alleen maar concluderen dat er een biologische of hormonale oorzaak moet zijn, geen geestelijke. De reguliere gezondheidszorg kan deze oorzaak echter ook niet vinden, helaas. Anneke is al op alles getest.

Anneke werkt zelf op een consultatiebureau en maakt wel het een en ander mee. Ze vertelt dat de jonge moeders gewoonlijk twee of drie weken na de geboorte van de baby thuis worden bezocht. Onder andere wordt dan ook gevraagd hoe de zwangerschap is verlopen. Er zijn vrouwen die er de hand niet voor omdraaien, voor dat zwanger zijn. In veel gevallen komt echter toch een vrij zorgelijk beeld naar voren en blijken er vele klachten te zijn geweest tijdens de zwangerschap. Daartoe behoort ook somberheid, of depressiviteit. De meeste mensen weten wel dat er, vooral in de eerste drie maanden, vaak sprake is van misselijkheid ’s morgens en in zwaardere gevallen ook overgeven. Maar dat er vrouwen zijn die deze klachten de hele negen maanden met zich meetorsen, is niet algemeen bekend.

Zwanger
Zwanger, de mooiste tijd van je leven?

Depressiviteit tijdens de zwangerschap, het lijkt zo tegenstrijdig. De omgeving van de zwangere vrouw is gemakkelijk geneigd te denken dat alles rozengeur en maneschijn is in dat leuke gezinnetje-in-opbouw. Anneke heeft een leuke baan, is getrouwd met een medisch specialist, heeft een lief zoontje en er is een tweede kindje op komst, wat wil je nog meer?! En Anneke, die nu 17 weken zwanger is, heeft het geluk dat haar man ziet waar zij onder gebukt gaat. Bij de vorige zwangerschap heeft hij haar zelfs eens in de auto gezet en naar de huisarts gebracht, omdat hij tamelijk radeloos was. “Wat moet ik met haar aan?” zei hij.

Wat ik nou zo vreemd vind, is dat algemeen heersende beeld van de gelukkige zwangere vrouw. Hoe komt het toch dat veel vrouwen kennelijk hun zwangerschapsklachten min of meer verzwijgen of bagatelliseren? Zijn ze bang om niet serieus te worden genomen? Zijn ze bang om te worden gezien als aanstelsters? En als dat zo is, waar komen deze gedachten dan vandaan? Hebben wij als jonge meiden teveel te horen gekregen: Stel je niet aan! Flink wezen! en later: Er is geen groter geluk dan zwanger zijn! Het is de mooiste tijd van je leven! Enzovoorts, enzoverder. Nee, natuurlijk moeten we ons niet aanstellen en natuurlijk moeten we flink wezen en natuurlijk is er geen groter geluk dan zwanger zijn. Maar de mooiste tijd van je leven? Dat weet ik zo net nog niet. Zwanger zijn is een reden voor grote dankbaarheid, dat is duidelijk. Maar als je bedenkt wat Anneke voor haar zwangerschap moet inleveren, dat ze hele dagen niet kan functioneren omdat ze aan het overgeven is, zich doodmoe en neerslachtig voelt, is dit voor haar zeker niet de mooiste tijd van haar leven, ook al weet zij dekselsgoed dat ze in de wolken is met haar kindje als het is geboren. Straks. Maar dat duurt nog een flinke poos.

Voor vrouwen als Anneke is Reiki een uitkomst. Reiki vraagt niet naar de oorzaak van je klachten. Reiki doet niet anders dan grote hoeveelheden liefdevolle energie geven. Energie waar het Anneke zo verschrikkelijk aan ontbreekt. Energie die haar lichaam en haar geest kunnen gebruiken, om deze zware periode in haar leven redelijk door te komen, zodat ze niet de hele negen maanden in bed hoeft door te brengen. En zodat ze ook nog een beetje moeder en vrouw kan zijn in haar gezinnetje-in-opbouw.